Elliott Murphy (°1949, New York ) begon op zijn twaalfde gitaar te spelen en won in 1966 met zijn eerste bandje , The Rapscallinos , de New York State Battle of the Bands. Het werd het begin van een fantastische carri7re als muzikant. In 1973 kwam met Aquashow zijn eerste langspeler uit , die metten alle ‘Best Off '-lijstjes van dat jaar haalde.

Op zijn volgende albums speelde samen met namen als Mick Taylor , Billy Joel, Phil Collins . In 1989 verhuisde Elliott naar Parijs, waar hij nog steeds woont. 1995 is het jaar waarin Selling The Gold verschijnt een album waarop hij een duet zingt met zijn oude vriend Bruce Sporingsteen . De discografie van de man is ronduit indrukwekkend en we raden de liefhebber aan om even naar Elliott's website te surfen. (www.elliottmurpy.com).

Murphy heeft nog andere pijlen op zijn boog. Tussendoor publiceert hij romans en bundels kortverhalen: The Lion Sleeps Tonight   en Where The Woman are Naked And The Men are Rich en meer recent Café Notes en Poetic Justice (2005). ‘ Literatuur is mijn religie, muziek mijn verslaving' zegt hij zelf over de beide pijlers van zijn artistieke activiteit. Hopelijk leest hij in de zwarte doos tussen de muziek door ook voor uit dit werk.

Elliott Murphy's muziek wordt in zijn bio omschreven als post-Dylan poëtische rock, zijn literatuur is vaak autobiografischgeïnspireerd .

Bij zijn concert in de zwarte doos wordt hij vergezeld door zijn vaste begeleider de Parijzenaar Olivier Durand wiens meesterlijke gitaarspel u zeker niet zal ontgaan.

Een avond voor muzikale fijnproevers die houden van poëtische ballads in pure rock 'n roll traditie.